Uganda / Ουγκάντα
Author- Traveler

Murchison Falls National Park - Uganda
Uganda. Προορισμός το πάρκο Murchison Falls, που έχει παρει το όνομά του από τους καταρράκτες του που σχηματίζει ο Νείλος ποταμός.
Από την Kampala την πρωτεύουσα της Ουγκάνατα κατευθυνόμαστε βορειοδυτικά της χώρας. Στις αρχές του πάρκου υπάρχει το Budongo forest https://en.wikipedia.org/wiki/Budongo_Forest γνωστό ως το μεγαλύτερο δάσος μαονιού και το μεγαλύτερο πληθυσμό χιμπατζήδων στο Kaniyo Pabidi.
Πεζοπορία μέσα στο δάσος, με οδηγό φυσικά, σε μικρά μονοπάτια μέσα στην πυκνή βλάστηση. Το πρώτο πράγμα από χιμπατζήδες που βλέπουμε είναι οι φωλιές τους φτιαγμένες πάνω στα ψηλά δέντρα. Μετά από αρκετή περιπλάνηση εντοπίσαμε κάποιους να ακροβατούν στις ψηλές κορφές και να τρώνε ακατάπαυστα. Αν έχεις αυχενικό δεν ενδείκνυται αυτή η εκδρομή!
Απογευματάκι φτάσαμε στο Paraa Safari Lodge, το κατάλημά μας στις όχθες του Νείλου, την ώρα που ο ήλιος δύει. Eίναι από τα ομορφότερα πράγματα που απολαμβάνεις στην Αφρική.

Paraa Lodge

Paraa Lodge
Η επόμενη μέρα περιλαμβάνει εκδρομή στους καταρράκτες με καραβάκι κατά μήκος του Λευκού Νείλου (White Nile). Μιάμιση ώρα διαδρομή με μεγάλο ενδιαφέρον. Περνάνε δίπλα σου κροκόδειλοι και ιπποπόταμοι ενώ στις όχθες υπάρχουν άπειροι ελέφαντες, βουβάλια και πολλά είδη πουλιών.
Το καραβάκι σε αφήνει σε ένα σημείο πριν το ποτάμι γίνει ορμητικό από τους καταρράκτες.
Η λίμνη Kyoga οποία τροφοδοτεί το Νείλο με γλυκό νερό. Από εδώ ρέει μέσα από το εκπληκτικό Εθνικό Πάρκο Murchison Falls και εκεί χύνει τα εκατομμύρια των λίτρων του μέσα από ένα μικρό φαράγγι 7 μέτρων που πέφτει κάτω στα 43 μέτρα σχηματίζοντας έτσι τις εκπληκτικές πτώσεις του Murchison.
Από εκεί που μας άφησε το καραβάκι συνεχίσαμε πεζοπορώντας για μισή ώρα ως το ανώτατο σημείο του καταρράκτη. Όλες αυτές οι πεζοπορίες δεν είναι καθόλου βαρετές γιατί πάντα υπάρχουν ενδιαφέροντα στη διαδρομή.
Στο σημείο αυτό μας περιμένει και ο οδηγός μας για να επιστρέψουμε οδικώς αυτή τη φορά στο lodge.
Η επόμενη μέρα στο σαφάρι στη σαβάνα, πέρα από τον ελέφαντα που μας καταδίωξε (για την οποία experience καταδίωξης αναφέρομαι παρακάτω), συναντήσαμε πολλά άλλα ζώα αδιάφορα … ευτυχώς, για την παρουσία μας!
Φτάσαμε μέχρι τις όχθες της λίμνης Albert, που τη μοιράζονται η Ουγκάντα και η Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό. Εκεί ξεκουράζονται δυο λιονταρίνες. Παρατηρώ μια κινητικότητα. Πιο πέρα βρίσκονται δυο γαζέλες. Η μία λιονταρίνα κινείται σιγά – σιγά προς το μέρος τους. Ευτυχώς αυτές αντιλαμβάνονται εγκαίρως τον κίνδυνο και φεύγουν τρέχοντας. Προφανώς και η λιονταρίνα δεν πεινούσε αρκετά γιατί δεν τις καταδίωξε. Ουφ ευτυχώς! Δε θα άντεχα να παρακολουθήσω ζωντανά τη στιγμή της σύλληψης! Ακόμα και στα ντοκιμαντέρ σσποτρέπω το βλέμμα μου τη στιγμή αυτή.
Experience in Murchison Falls National Park – Uganda
Tο εθνικό αυτό πάρκο της Ουγκάντα https://en.wikipedia.org/wiki/Murchison_Falls είναι ένα πάρκο όχι ιδιαίτερα τουριστικό, σχεδόν παρθένο.
Ξεκινάμε νωρίς το πρωί για σαφάρι.
Ο οδηγός του τζιπ για το σαφάρι συνοδεύεται κι από έναν ένοπλο για την ασφάλεια μας.
Τα ζώα δεν είναι τόσο εξοικειωμένα με τους ανθρώπους, όπως σε οποιοδήποτε άλλο πάρκο με συχνή επισκεψιμότητα.
Ξεκινάμε το σαφάρι μας.
Πάνοπλη κι εγώ με το φωτογραφικό μου εξοπλισμό είμαι έτοιμη να κατακτήσω το πάρκο.
Απολαμβάνω το κάθε χιλιόμετρο παρατηρώντας γύρω μου τη φύση. Οι δρόμοι στενοί ίσα – ίσα για να περνά το αυτοκίνητο. Δεν διαταράσσεται το περιβάλλον. Εδώ είναι ο κόσμος των ζώων και σεβόμαστε το περιβάλλον τους κάνοντας όσο το δυνατόν λιγότερο αισθητές τις επεμβάσεις μας προς όφελος της παρατήρησης αυτών.
Καθώς διασχίζουμε τους στενούς αυτούς δρόμους του πάρκου, σε ένα σημείο της διαδρομής η πορεία μας ανακόπτεται από την ύπαρξη ενός ελέφαντα εντός του δρόμου. Σταματάμε γιατί απαγορεύεται να παρακάμπτεις τους ήδη υπάρχοντες δρόμους, πρέπει να κινούμαστε μόνο πάνω σ’αυτούς.
Ο ελέφαντας τη συγκεκριμένη στιγμή απολαμβάνει το πρωινό του αμμόλουτρο. Ρουφά με την προβοσκίδα του χώμα και το εκτοξεύει στο κορμί του σαν να κάνει ντους. Δε βιάζεται καθόλου. Εμείς ως άνθρωποι είμαστε πάντα βιαστικοί! Έτσι λοιπόν του κορνάρουμε να επισπεύσει τη διαδικασία του τελετουργικού του. Αδιαφορεί. Γινόμαστε επίμονοι. Οπισθοχωρεί. Νιώθουμε νικητές. Έλα όμως που η οπισθοχώρηση δεν ήταν συμμόρφωση στις επιταγές μας! Απλώς ο ελέφαντας έκανε πίσω για να πάρει φόρα να εξαπολύσει κυνηγητό εναντίον μας. Κάνει τα πρώτα γρήγορα βήματα προς τα εμπρός. Ισοπεδώνει ένα μικρό δεντράκι, που βρίσκεται μπροστά του (ένδειξη δύναμης;) και την ώρα που έχει αρχίσει να αναπτύσσει ταχύτητα ο οδηγός μας έχει προλάβει να ξεκινήσει το αυτοκίνητο. Περνάμε ακριβώς δίπλα του κι ευτυχώς εμείς έχουμε αναπτύξει μεγαλύτερη ταχύτητα και μεγαλώνουμε την απόσταση από τον … διώκτη μας, που εξακολουθεί να τρέχει στο κατόπι μας αλαλάζοντας με τη χαρακτηριστική φωνή του.
Η κάμερα μου ενώ ήταν τόσο δραστήρια πριν, τώρα έχει λουφάξει στα χέρια μου, σαν την κάτοχο της, στη θέση της, παγωμένες και οι δυο. Αφού βρεθήκαμε σε απόσταση ασφαλείας, πήραμε πάλι ζωή και οι δυο μας. Αυτή κλείνει το μάτι της σε κάθε ομορφιά που βλέπει κι εγώ γελάω με την κατάσταση που μόλις ζήσαμε. Πάντα όταν περνά η καταιγίδα δε θυμάσαι τις βροντές που σε τρόμαξαν, απλά απολαμβάνεις τον ήλιο που ξεπροβάλει.